Alweer ruim twee en een halve maand zijn we in nederland: daar waar het weer wisselvallig is! Als het koud en nat is zitten we zoveel mogelijk lekker binnen bij de kachel en als de zon maar een beetje schijnt we gaan we snel naar buiten gaan om de eerste zonnestralen op te vangen…

Toch is het heerlijk om terug te zijn. We genieten volop van onze families en vrienden en vinden het heerlijk om met hen bij te kletsen want in zo’n jaar gebeurd er dan toch wel veel! vrienden en familie zijn getrouwd, er zijn kinderen geboren, sommige hebben een andere baan gekregen etc..

Inmiddels pakken we ook weer taken op binnen de gemeente, heeft Harmen een baan op een architectenbureau en is Geralda gaat aankomende maandag aan het werk in een orthopedagogisch centrum. Daarnaast zijn we volop bezig onze bruiloft te plannen die 4 september zal gaan plaatsvinden. De plannen worden steeds concreter het is een heerlijke klus om hier mee bezig te zijn…

Ondertussen wordt ons regelmatig de vraag gesteld of we Jeffreys Bay niet missen. Natuurlijk missen we de mensen en kinderen daar. Voorlopig zullen we hen niet zien en betekend dit dat we niet meer even kunnen knuffelen of spelen met de allerjongste op de Daycare. Dat we niet meer even naar de jongerendiensten kunnen en de plaatselijke jongeren zullen ontmoeten en dat we niet meer even op de koffie bij fam. Zevenbergen kunnen…

…en dat is toch wel jammer maar gelukkig zoals ik al schreef is het ook heerlijk om van vrienden en familie in nederland te genieten en dat doen we dan voorlopig ook zeker!

liefs Harmen en Geralda

Gisteren zijn we weer geland in Nederland. We werden ontvangen door onze families en het was heerlijk om iedereen weer te zien.

Afgelopen week was een week van inpakken en afscheid nemen. De laatste spullen werden in de koffer gestopt en voor de laatste keer ontmoetten we onze vrienden uit Jeffrey’s Bay. Donderdag avond was er een grote team barbque van Victory  4 All. Hier werd ook van ons afscheid genomen en vele mensen kwamen ons nog een drukkie geven en zeiden we elkaar gedag. Zouden we elkaar ooit nog zien? Het afscheid was geheel niet makkelijk, maar we mogen gelukkig terug denken aan alle lieve mensen waar we zo goed contact mee hadden.

Afgelopen maandag zijn Anton en Karin geland in Jeffrey’s Bay. Zij komen voor een jaar Victory 4 All helpen en Anton neemt de taak van Harmen over. Het was erg leuk om hen nog te ontmoeten en met hen op te trekken! Anton en Karin komen uit de gemeente van Harmen en Harmen zal aankomende week in hun huisje in Utrecht trekken.

Wij gaan nu nog even verder met ‘landen’ in het Nederlandse en dan gaan we beginnen met verhuizen, banen zoeken, mensen ontmoeten, trouwerij plannen en alles wat op ons pad gaat komen.

We houden u op de hoogte!

Nog 6 nachtjes slapen en dan landen we weer op Nederlandse bodem! Zaterdag  31 januari hopen we om 9.45u te landen op Schiphol-Airport!

Onwerkelijk om te beseffen dat we veel dingen nu voor de laatste keer doen! Zo gaan we vandaag voor de laatste keer naar de gemeente, drinken en eten we voor de laatste keer wat met vrienden, zeggen we de Nederlanders hier gedag, gaan we nog één keer naar het strand, braaien we nog één keer, skypen we voor de laatste keren vanuit Zuid-Afrika en geven we hier en daar nog een laatste drukkie (knuffel). Alles voor de laatste keer…

Onwerkelijk om nu tegen familie en vrienden weer te kunnen zeggen tot snel of tot ziens. Iets wat we onszelf aardig hadden afgeleerd omdat we elkaar het afgelopen jaar eenvoudigweg niet konden zien. Nou ja via internet zagen we zo af en toe foto’s maar dat is toch anders. Nu gaan we onze familie en vrienden weer in het echt zien! We kunnen bijna niet wachten en hebben zin om iedereen te zien maar ook om verhalen uit te wisselen; want er gebeurd toch heel wat in een jaar  tijd of je nu in Zuid-Afrika woont of in Nederland!

De ander kant van het verhaal is dat we gedag moeten gaan zeggen van vrienden hier in Jeffrey’s Bay en dat valt niet altijd mee. De  jongste kinderen snappen misschien niet wat het betekend dat we weer naar Nederland gaan (één meisje wilde wel mee met mij Holland toe)  maar er zijn ook heel wat mensen die het wel gaan merken. Mensen spreken het regelmatig uit. En wij ook naar hen. Zo  hadden we vrijdag onze officiele laatste werkdag en ging ik (Geralda) met de meiden van de Daycare nog even wat drinken. Ik besefte dat ik twee van hen, afgelopen jaar, iedere ochtend heb gezien, we hebben samengewerkt maar ook onze verhalen gedeeld en dat zal nu niet meer zo zijn. Onwerkelijk dat ik hen straks niet meer elke morgen zal zien…

Daarentegen gaan we veel andere  lieve mensen wel weer zien en zoals ik al schreef  we hebben er zin in! Dus voor de laatste keer vanuit Zuid-Afrika onze weblog met deze keer een ´tot ziens´…

Liefs Harmen en Geralda

Het plaatsen van foto’s lukt nog niet, maar bent u in bezit van Hyves, kijk dan op de hyves van Harmen voor de vakantie foto’s: http://hduitman.hyves.nl/album/35998236/December_vakantie_2008/DSQZUkUV/

Afgelopen zaterdag kwamen we weer terug van vakantie. Vier weken waren we er even helemaal uit: veel plezier, veel rust, geweldige natuur  en erg genoten met elkaar.

De afgelopen vier weken hebben we heerlijk gecampeerd op verschillende plaatsen in Zuid-Afrika. Samen met de familie Zevenbergen hebben we genoten van het relaxe vakantie ritme. De reis ging van Jeffrey’s Bay naar de Gariep en verder naar Lady Brand (boven Lesotho), daarna gingen we verder naar de Drakensbergen. Vanaf de wonderschone Drakensbergen reden we langzaam weer terug naar Jeffrey’s Bay.

Een aantal hoogte punten waren: het zwembad in het warme Gariep, Kerstlunch op 1e Kerstdag, De tour door Lesotho, Het wandelen in de Drakensbergen en de marshmallows boven het vuur… en nog veel meer…

Kortom we hebben heerlijk vakantie gehad en voelen ons bevoorrecht om deze mooie plekjes in Zuid-Afrika gezien te hebben. Hier volgen de foto’s van de hoogtepunten:

[door een nieuwe versie van de website kunnen we nog geen foto's plaatsen... Zodra we kunnen, plaatsen we de fotos van de hoogtepunten bij dit bericht....  kom dus gerust nog eens terug]

In Nederland sneeuwt het af en toe en is het nu echt winter, echter in Zuid-Afrika begint de zomer en lopen we lekker in korte broek en begint hier zelfs de zomervakantie.

Anders dan wij gewend zijn, is december een echte zomer maand in Zuid-Afrika. Dus dat betekend ook dat het zomervakantie is, de scholen zijn dicht en ook Victory 4 All sluit voor 3 weken haar deuren. En wij gaan er ook even tussenuit. Morgenochtend vertrekken we naar een camping in de Gariepdam (hier zo’n 600 km vandaan).

Geralda en ik zullen daar verblijven samen met Johan en Trudy Zevenbergen en de kids. We zien er erg naar uit om er tot begin januari tussenuit te kunnen zijn en na een jaar werken echt vakantie te kunnen houden. We weten dat het er super warm kan zijn en dat we een zwembad hebben op de camping. Zo kan je je een beetje voorstellen hoe onze komende drie weken eruit gaan zien

De laptop blijft thuis, maar eventueel zijn we te bereiken op het volgende adres:

Forever Resorts Gariep
Harmen en Geralda
Private Bag X10
Gariep Dam
9922
South- Africa

We wensen jullie alvast een goede feestmaand toe,
Groetjes,

Harmen en Geralda

Afgelopen donderdagochtend ben ik met Trudy en Corien meegeweest. Elke week gaan zij een paar ochtenden de wijk in en wegen baby’s in hun mobiele kliniek. Daarnaast geven ze de moeders adviezen over het verzorgen van de baby’s. Ook bezoeken zij wekelijks de mensen in Sonop.

Sonop is een gemeenschap aan de rand van Jeffrey’s Bay waar de huizen tegen een heuvel/berg opgebouwd zijn. In Sonop is geen water of electriciteit, er zijn geen winkels en de kinderen moeten elke dag met de bus naar de school in Jeffrey’s Bay…

Er kwamen al snel twee meisjes aangerend die de auto van Trudy herkende en even een praatje kwamen maken en ons vervolgens voor gingen naar een huisje wat verder naar boven stond. Daar ontmoetten we een gezinnetje met een babytje (dat in een hoekje lag) wat zo klein en mager was bij de geboorte dat het bijna geen overlevings-kansen had. Nu, met de hulp van Corien en Trudy, gaat het stukken beter met de kleine meid. Elke week zoeken ze haar op wegen ze haar en geven ze haar speciale melkpoeder. Vandaag deelden we in Sonop ook jurkjes, voor de meiden, uit en slaapzakken voor baby’s…

De vader van het kleine meisje heeft TB en moest tot voor kort nog elke dag naar de kliniek in Jeffrey’s Bay lopen  (controle en medicijnen). Hij zorgt overdag voor zijn dochtertje terwijl de moeder werkt. Helaas was deze man vanmorgen te dronken om even een praatje mee te maken. Best wel lastig om dan toch zo’n klein meisje bij hem te moeten achterlaten…

Eén van de vrouwen die inmiddels aan was komen lopen nodigde ons uit in haar huis. Zij woonden ‘beneden’ en toen we eenmaal aankwamen bleek dat ze nog snel haar huis even aan de kant had gemaakt speciaal voor ons! Ze vertelde wat over haar moeilijke situatie en vroeg of we voor haar uit de bijbel wilden lezen omdat ze zelf niet kon lezen. Gaaf om zo iets te kunnen betekenen…

Uiteindelijk zijn we nog even bij een heel jong meisje op bezoek geweest die nog niet heel lang geleden bevallen was.  Ze zat thuis op de bank en keek tv en zorgde ook voor een kleiner broertje…  Het raakt me als ik tienermeiden al met baby’s zie en besef dat het zo’n heel ander leven is dan dat ik gehad heb (niet meer of minder waard maar gewoon zo ontzettend verschillend)…

Echt heel gaaf om zo met deze mensen in contact te komen en ik hoop ze zeker nog een keer te kunnen opzoeken…

Waarschijnlijk kennen jullie ze wel: Hillsong United uit Australie. Ze zijn één van de bekendste worshipbands en hun liederen gaan de hele wereld over. Op dit moment maken ze hun tour door Zuid-Afrika. Afgelopen donderdag waren ze wel op een heel bijzondere locatie.

In veel van onze kinder-activiteiten met kinderen en tieners worden de Hillsong DVD’s gedraaid en worden veel van hun liederen gezongen. Zo ook werd er afgelopen donderdag tijdens het tienerprogramma (the D.O.G.’s) de Hillsong DVD gedraaid en werd er lekker gezongen. Eigenlijk zoals het elke donderdagmiddag er aan toe gaat…. Maar deze middag verliep wel anders en werden we verrast met een bezoek van de Hillsong United band zelf! Tussen hun andere concerten in Zuid-Afrika, hadden ze even tijd vrij gemaakt om een mini-concert te geven in de worship hall van Victory 4 All. Met als gevolg een zaal vol tieners die helemaal uit hun dak gingen.

Dit was voor ons al een grote verrasing, maar des te meer voor de tieners hier uit de wijk. Hoe geweldig is het voor hen dat een band uit Australie even een bezoek komt brengen aan een tienerprogramma in de sloppenwijk. Het was een zeer bijzondere ervaring en zeker ook toen de tieners zelf een echt Afrikaans nummer ten gehore brachten voor de bandleden. De bandleden gaven aan dat dit zeker een hoogtepunt was van hun tour.
 

Natuurlijk is Hillsong United in Zuid Afrika voor de grote concerten. En de gisteren(vrijdag) zijn we dan ook naar het concert geweest in Port Elizabeth. In een groot cricket stadion genoten wij en ook de tieners uit Jeffrey’s Bay (zij hadden vrijkaarten gekregen) van een spetterend concert. En toen speciaal de tieners uit Jeffrey’s Bay werden begroet, was dat natuurlijk wel een heel bijzonder moment…

Na heel veel papierzaken regelen, wachten bij de ambassade, nieuwe formulieren invullen, heen en weer bellen, hebben we vrijdag ons visum op kunnen halen zodat we nu ook december en januari in Zuid Afrika mogen blijven.

Toen we naar Zuid Afrika vertrokken, kregen we een visum geldig tot eind november. Hier in Zuid-Afrika moesten we dus nog ons visum voor twee maanden gaan verlengen. Dit gingen wij op 30 oktober dan ook proberen. Met de hele papier winkel gingen wij naar Home Affairs in Port Elizabeth (een uurtje hier vandaan). Leonard, Geralda en ik moesten alle drie precies dezelfde verlenging hebben en we konden tegelijk geholpen worden. Al snel bleek dat we het verkeerde formulier hadden en het nieuwe formulier moest echt ondertekend worden door onze baas. We mochten dus bijna weer terug naar Jbay. Gelukkig wilde Johan Vos wel naar PE komen om ons te helpen. Hij heeft daar het formulier ondertekent en zo konden we alsnog de aanvraag indienen. We gingen weer terug met nog steeds veel papieren, want uiteindelijk wilde men al die papieren niet zien zoals: verklaring omtrent gedrag en doktersverklaring…

Twee weken later mochten we bellen of ons visum gereed was. Net rond deze dagen waren ze heel slecht te bereiken en heb ik veel telefoonnummers moeten proberen. En net toen ik iemand aan de lijn had, was mijn beltegoed op… Jammer dacht ik, later maar weer eens opnieuw proberen. Maar wonder boven wonder werd ik terug gebeld door Home Affairs zelf. Dit is echt heel bijzonder te noemen, dat heeft nog bijna niemand meegemaakt(<- een knipoog van God). Nadat ik had gevraagd of onze visums al gereed waren, ging men het even uitzoeken. En jahoor ik werd weer terug gebeld en of ik even de achternamen wilde spellen. Daarna werd ik nog een keer terug gebeld en het was gelukt: onze visums waren klaar.

De volgende dag zijn wij weer naar PE gereden, waar in ons paspoort het visum werd geplakt en nu kunnen we officeel blijven tot 30 januari. Na een bezoek aan het grote winkelcentrum gingen we weer heel blij terug naar Jeffrey’s Bay.

zie hier het bewijs…

Om jullie even mee te laten genieten….

Vele van onze Zuid-Afrikaanse collega’s keken al lang uit naar ons verlovingsfeestje. Zelfs al voordat we verloofd waren, werd er al over het verlovingsfeestje gepraat. Gelukkig was het afgelopen zaterdag dan zover en hielden we ons verlovings- en verjaardagsfeest.

Als afsluiting van onze feestweek hadden we op zaterdagmiddag ons verlovings/verjaardagsfeest. In een coffeeshop* van de kerk hadden we een gezellige middag met vele vrienden om ons heen. We zijn gezegend met een kerk waar een coffeeshop bij hoort. Dit was voor ons heerlijk, want zelfs alle catering werd geregeld voor ons en wij konden dus onbezorgd ons eigen feestje binnen lopen.

Op het feestje waren onze Zuid-Afrikaanse collega’s, Nederlandse collega’s en vrienden uit de kerk. We vonden het heel leuk om zoveel bekenden die we het afgelopen jaar hebben leren kennen, bij elkaar te hebben om zo onze verloving en verjaardagen te vieren.

Natuurlijk is het raar om je verlovingsfeestje zonder familie en vrienden uit Nederland te vieren, maar jullie kunnen de bruiloft mee maken en dat kunnen zij hier weer niet. We hopen dat jullie door deze blog en foto’s toch nog een beetje van de feestvreugde mee mogen maken.

ps1. Voor de oplettende kijker: Ook Klaas-Jan en Floor met Mirjam waren op ons feestje. Ze zijn namelijk voor 2 weken op vakantie in Jeffrey’s Bay.
ps2. Een eervolle vermelding:

*) In Nederland mag een coffeeshop misschien niet zo goed bekend staan, hier in Zuid-Afrika is een coffeeshop gewoon echt een koffiehuis.