Archief voor februari, 2008

When the oceans rise and thunders roar…

22 februari 2008

 …I will soar with You, above the storm. Father you are King over the flood. I will be still and know You are God (uit “Still” van Hillsong)Deze woorden krijgen diepe inhoud als je net gehoord hebt dat een 21-jarig meisje verdronken is in de zee.

 Afgelopen week werden we opgeschrikt door het bericht dat een (pleeg) dochter van één van onze teachers is verdronken. De teacher en haar dochter zijn ook lid van de kerk waar wij allemaal naar toe gaan. Bij allen die haar kenden is het nieuws hard aangekomen. Het is verschrikkelijk voor haar verloofde, moeder en andere familie om dit verlies te moeten verwerken.
 

Op deze momenten kan je alleen maar stil worden en de situatie in de handen van God leggen. We mogen vertrouwen dat God haar Thuis gehaald heeft en dat ze het nu heel goed heeft. Maar dat neemt het verdriet en de pijn niet weg.

 

 

Op deze momenten word je even boven alle dagelijkse bezigheden uitgetild en besef je dat het leven kwetsbaar is. Een leven kan plotseling weggenomen worden, maar er zijn ook velen die heel stil en eenzaam sterven aan de vreselijke ziektes en omstandigheden die ik hier dagelijks om me heen zie.

Gelukkig mogen we op deze momenten stil worden en weten dat God er is en dat Jezus hoop geeft dwars door alle stormen in het leven.

Harmen
 

Ps. Voor de mensen die bekend zijn bij de projecten van Victory for All; Deze blog gaat over Teacher Lien en haar dochter Chantelle. Chantelle was leider bij de VMC in de Victory Church. Bid mee voor Teachter Lien, Matt haar verloofde en andere familie en vrienden. Voor vragen hierover mail gerust naar hduitman@gmail.com.

 

 

Happy Valentine

16 februari 2008

We waren er al een beetje op voorbereid; Valentijnsdag wordt in Zuid-Afrika anders gevierd dan wij in Holland gewend zijn. Ik ken Valentijnsdag vooral van de perfecte gelegenheid om anoniem aan iemand de liefde te verklaren. En natuurlijk ook het anoniem rozen naar elkaar sturen op de middelbare school. Maar hier wordt Valentijnsdag gebruikt om iets aardigs voor je moeder, voor je juf of wie dan ook te doen. Natuurlijk moet je daarbij je eigen valentijntje niet vergeten…
Normaal lopen alle kinderen in school uniform, maar op Valentijnsdag was iedereen gekleed in rood en wit. Zo ook de kinderen die bij ons op de Daycare of op school zitten. Het was voor ons een kennismaking met de grote Valentijn-hype… en ik moet toegeven; het is best een leuke invulling van Valentijnsdag.


De eerste echte werkweek zit er op. Geralda heeft in de ochtenden mee gedraaid bij Noahs Arc (dagopvang zieke kinderen) en in de middagen hielp zij bij de After Care en het tienerprogramma: Heart Beat. Ik zelf ben begonnen aan de grote To-Do list van de twee project gebouwen. Dit varieert van spullen opruimen, gordijnen ophangen tot nadenken over een verbouwing i.v.m. uitbreiding van onze school. We vermaken ons prima en zijn weer langzaam aan het wennen aan onze nieuwe ‘banen’ en leefomgeving.

Groeten van Harmen
 

ps1. Na een aantal regenachtige dagen schijnt de zon weer heerlijk!
ps2. Harmen heeft gisteren weer voor het eerst gesurft.
ps3. Bedankt voor alle reacties op de site, dat vinden we erg leuk!



 Daycare kinderen

 

 

 

 

Daycare Teachers

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kan ek pie ?

9 februari 2008

Het is bijzonder om weer rond te lopen op de projecten van Vicory4All. Deels vertrouwd en erg leuk om alle mensen weer te ontmoeten en deels ook vreemd omdat we toch niet helemaal de taal beheersen en soms niet snappen wat de mensen bedoelen. Dat levert trouwens leuke en minder leuke situaties op…. 

Zo bezochten we afgelopen week o.a. de klasjes wat erg leerzaam was. Ik zat bij kinderen van 5-6 jaar. Zij leren engels, rekenen, schrijven etc. Erg handig want er wordt veel Afrikaans gesproken en zo pik ik gelijk wat woorden op. Ik was helemaal enthousiast hierover maar de kinderen en de juf vonden het ook bere interessant dat ik er was. Totdat de juf even de klas uitging. Na een paar minuten kwam er een klein jongetje naar mij toe en vroeg aan mij, heel zacht:”Kan ek pie”. Ik begreep hem echt niet en vroeg of hij het nog een keer wilde zeggen. Nog bergreep ik hem niet totdat hij zijn benen bij elkaar kneep en ik maar al te goed begreep wat hij bedoelde. Hij moest gewoon naar de wc!!!

 

Harmen draaide deze week een morgen mee bij de dagopvang voor zieke kinderen. Deze zijn in de leeftijd dat ze nog niet kunnen vragen om naar de wc te gaan en dat levert dan weer andere situaties op. Al snel had hij een huilend kind op schoot genomen om haar te troosten. Heerlijk kwam het meisje weer tot rust op schoot. Totdat het meisje zo op haar gemak was dat ze alles liet lopen en Harmen de volle lading over zijn broek kreeg. Snel probeerde hij haar nog van zich af te tillen, maar zijn broek was al warm en vochtig en er was niets meer te redden. Tijd om even een schone broek thuis te gaan halen…

 

Kortom een leerzame week voor ons beiden.

 

 

Schilderen bij de dagopvang voor zieke kinderen (Noah´s Arc)

 

Spelen bij de dagopvang voor zieke kinderen

 

Bellen blazen bij de AfterCare (naschoolse opvang)

Ons eerste naweek

4 februari 2008

Best even wennen dat je eerst in Nederland zit en nu weer in Zuid-Afrika. Binnen een relatief korte tijd stap je een hele andere wereld in, met ander klimaat, mensen en gewoontes. Gelukkig zijn we veilig geland en kunnen we nu langzaam gaan wennen aan ons nieuwe, maar toch vertrouwde stekkie.

Afgelopen zaterdag zijn we aangekomen in Jeffrey’s Bay (inclusief bagage en zelfs de gitaar van Harmen). Na een reis van bijna 24 uur met gecancelde, vertraagde en gemisde vluchten kwamen we aan in Zuid-Afrika. Het is hier een tikkeltje warmer dan in Nederland (zo rond de 25 a 30 graden) en dat is best fijn te noemen. Jeffrey’s Bay voelt wel weer vertrouwd en met name voor Harmen die er al wat langer is geweest. Geralda heeft een heerlijk huisje met twee andere meiden van het project. Deze twee dames hebben weer goed voor ons gezorgd (hè Anja en Annemieke?) Leonard (collega vrijwilliger) woont samen met Harmen in een appartement wat een bijzonder uitzicht heeft over de zee. Langzaam richten we onze plekjes in met foto’s en de afscheidskaartjes van vele lieve mensen en alle andere meegebrachte spulletjes. Zondag zijn we weer op bezoek geweest in de Victory Church waar er ook weer oude bekenden voor ons waren.

Na weer een goede nacht slapen begon de week voor ons met een bakkie koffie in een van de restaurants van Jbay. Daar hielden Johan en Astrid een introductie praatje over het project en onze taken binnen het team. Daarna was het moment van het ‘rondje’ over het project. We werden snel in de gebouwen rond geleid en ontmoette binnen korte tijd weer oude bekenden en nieuwe medewerkers. Ook zagen we de veranderingen en vorderingen binnen het project, sinds we er niet meer waren geweest. En toch wel heel bijzonder was het om het eerste Foster Huisje bewoond te zien met een mooi stukje gras er omheen.

We zijn er weer…. Komende week zal het zo zijn dat we in de ochtenden deels mee draaien op de verschillende onderdelen en in de middagen en avonden zullen we verder acclimatiseren, wat vast geen probleem zal worden met een zee naast de deur en lekker weer.
 Groetjes en het allerbeste,
Geralda en Harmen
  De Masterbedroom van Harmen     
De masterbedroom van Harmen                              
Het wonderlijke uitzicht van Harmen
Uitzicht vanuit Harmen z’n huisje
De Masterbedroom van Geralda 
De masterbedroom van Geralda                              

Foster House no1
Het eerste bewoonde Foster House