In Zuid-Afrika zijn drie weken schoolvakantie aangebroken en zo ook in Jeffrey’s Bay. Het paasweekend luidde deze vakantietijd in en nu kunnen alle kinderen genieten van de vrije tijd. Voor ons weer de hoogste tijd om de kinderen uit de sloppenwijk bezig te houden en voor hen een heus ‘Kinder Vakantie Programma’ aan te bieden.

De school en de Aftercare draaien deze drie weken niet en in ons gebouw is het dus over het algemeen rustig, behalve  in de grote hal is er elke ochtend het geluid van een groot feest te horen. Om de kinderen te vermaken hebben we drie weken lang in de ochtenden een programma voor hen. Met het Holiday Program, zoals we het noemen, willen we de kinderen op een simpele, leuke en swingende manier vertellen over Jezus.

De eerste week was weer een groot succes, elke dag groeide het aantal kinderen zodat we de laatste ochtend zeker 180 kinderen hadden. We beginnen het programma met veel zingen en dansen, wat de kinderen echt geweldig vinden.

Daarna worden er spelletjes gedaan en barst de strijd los tussen de jongens en de meisjes. Het thema deze week was Pasen. Bij het thema hadden we de weekbijbeltekst; Johannes 3:16. En er werd elke dag een bijbelverhaal vertelt, de boodschap wordt vaak door middel van een sketch of objecten duidelijker gemaakt.
Vele kinderen moeten hun dag vaak beginnen zonder goed ontbijt. Daarom hebben we voor alle kinderen een boterham en wat drinken. Daarbij moeten we de kinderen echt leren om dankbaar te zijn met wat ze krijgen, want ze kijken soms de boterham bij hun buren uit de handen.

Als klap op de vuurpijl is er voor iedereen altijd een knutselwerkje. Het meest wonderlijke hierbij is dat de meest grootste en stoerste jongens altijd heel braaf en toegewijd hun tekening in kleuren. Na twee uur zit het programma er weer op en worden alle potloden, scharen en lijmstiften weer opgehaald. Na afsluiting met gebed en of een liedje verlaten eerst de meisjes en daarna de jongens de zaal, waar ze bij de poort nog een lekker snoepje meekrijgen.

Als alle rust is weergekeerd, ruimen wij de hele zaal op en bereiden weer voor op het programma van de volgende dag. Het Holiday Program wordt gedraaid met de Nederlandse en Zuid-Afrikaanse vrijwilligers en we hebben ook extra hulp van twee Zambiaanse vrijwilligers. We hebben onwijs veel plezier en lol om met dit internationale team zoveel kids te bereiken. Voor veel kids is het heerlijk om even iets heel anders te doen, dan drie weken op straat rondhangen….

…op naar de volgende twee weken Holliday Programm

Groetjes Harmen

…een beetje lol met en voor de kids hoort er natuurlijk ook bij… de foto spreekt voor zich denk ik!

Afgelopen weekend was het pasen!En voor ons een uitgelezen kans om even Jeffreys Bay te verlaten en te genieten van de rust in Kirkwood. Met zijn vijven zijn we wezen kamperen. We hebben gehiked, gezongen, heerlijk geluierd, boeken gelezen en genoten van de natuur en elkaar. Een kleine impressie:

Het camping leven:

De camping met onze tenten

Naast ons was er alleen nog één ander Nederlands gezin

Lekker Hiken:

Bergje OP……                                                 ………Bergje AF

Het uitzicht vanaf het hoogste punt.         Genoeg drinken want het was heel warm!

Genieten van het campingleven:

Lol in ons ‘privé-zwembad’                         "Zit mijn haar wel goed?"

Pannenkoeken bakken en eten

Ps. is weer eens wat anders dan een witte Pasen!

Vanuit de achterkant van ons gebouw, kijken we uit op het slechtste gedeelte van de sloppenwijk. Deze wijk heet Ocean View en heeft ook werkelijk zee-zicht. In vergelijking met het andere gedeelte met voornamelijk stenen huisjes, staan hier voornamelijk de hutjes van allerlei materialen. Extra gevaarlijk was het dan ook toen vlak naast deze wijk brand uitbrak.

Afgelopen woensdag was een hele warme dag, de zon scheen op z’n best en er waaide een warme wind door Jeffrey’s Bay.  Heel verbaasd waren we dan ook niet toen we een brandlucht konden ruiken. Wel vaker wordt er vuilnis verbrand of is er door de droogte een bermbrand. Echter toen we de grote hoeveelheid rook zagen, moesten we toch even gaan kijken waar dat vandaan kwam. Het grasveld aan de andere kant van de weg bleek in vuur en vlam te staan. Waarschijnlijk is de brand ontstaan door de droogte, een stuk glas en een fel schijnende zon. Door de wind woekerde de vlamen snel om zich heen. De vlammen kwamen dicht bij de eerste rij huisjes van Ocean View. Gelukkig zat er tussen de vlammen en ons gebouw nog een weg. Dit hield de vlammen tegen en zorgde ervoor dat de vlammen niet veel verder gingen. Gelukkig stond de wind niet op de huisjes gericht en bereikte de brand niet de huisjes. Erg laat kwam er ook nog eens een brandweerwagen aangereden, deze kon nog net de laatste vlammen doven en zorgen dat de  brand niet verder uitbreidde.

Gelukkig liep het deze keer (weer) allemaal goed af, toch waren we getuige van hoe snel een brand om zich heen slaat. Brand is daarom ook één van de grootste doodsoorzaken in de sloppenwijken van Zuid-Afrika. Vaak staan veel huisjes, van brandbaar materiaal, dicht tegen elkaar en als er ergens brand ontstaat, kan het snel gaan. Voor dit laatste zijn we bespaard gebleven, maar wel werd ik me weer bewust van de kwetsbare en ellendige situatie waarin de mensen leven en eigenlijk constant met bedreigingen leven.

Groeten Harmen

Toen ik als klein kind jarig was weet ik  nog goed dat het elk jaar een echt feest was. Mijn vader en moeder deden er alles aan om die dag voor mij speciaal te maken.

Lang van te voren mocht ik een verlanglijst maken met cadeautjes die ik graag wilde hebben, ik mocht vriendinnen uitnodigen en mocht bedenken wat we gingen doen op mijn feestje. Op de dag zelf had ik feestkleding aan, was er een grote taart met kaarsjes en werd ik flink verwend door de hele familie en met name door de oma’s. Die dag mocht ik bepalen wat er gegeten werd. Op school mocht ik trakteren en ook daar was het dan groot feest. De hele school wist dat je jarig was omdat je de klassen rond mocht…

Hier is dat toch een beetje anders. Bij Kushelo kwamen we een halve week later erachter dat hij jarig was geweest. De ouders er hadden waarschijnlijk ook niet aan gedacht of hadden het geld er niet voor en dus wist het jongetje zelf ook niet dat hij een jaartje ouder geworden was. In diezelfde week was er nog een meisje, Nasha, jarig dus werd er een data gekozen om toch aandacht te besteden aan beide verjaardagen en haalde de juffrouws snel wat taart en maakten zij verjaardagsmutsen. Er werd voor hen gezongen zodat het toch nog een beetje feest was…

Afgelopen vrijdag was er ook een meisje in de dagopvang jarig: Faith (rechts op de foto). Toevallig wisten we dit omdat haar moeder het vertelde toen ze gebracht werd. Vervolgens kwamen we ook te weten dat er geen feest en cake kwam want daar was geen geld voor. Om het meisje nog een beetje het gevoel te geven dat ze jarig was hebben we voor haar gezongen en kreeg ze van elk groepsgenoot een drukkie (een knuffel). Vervolgens ging ze buiten spelen met haar vriendinnetje en was dat het voor dit jaar: en dat is dan je verjaardag…

groetjes Geralda

ps. Hebben jullie onze nieuwe foto’s aan de bovenkant van onze site al gezien? Lekker kleurtje hebben we al hè?
ps. Hebben jullie ook al gezien dat als je op de foto’s (vanaf deze blog) kllikt de foto’s groter zichtbaar worden?

Als je op een typisch Zuid-Afrikaanse wijze fondsen wilt werven, dan is een braai daar de uitgelezen mogelijkheid voor. Voor de duidelijkheid: braaien is het Zuid-Afrikaanse barbequen, maar dan met veel en echt vlees. Dus geen hamburgers en frikandellen zoals wij Hollanders gewend zijn.

Aan dit idee hebben de teachers van onze playschool vast ook gedacht. Al een tijd zijn ze bezig om voor alle kinderen een schooluniform te krijgen. Ook dit is iets typisch Zuid-Afrikaans; alle schoolgaande kinderen, basisschool of highschool, gaan in uniform.
Zo was er voor afgelopen vrijdag een braai georganiseerd door de teachers. Met de opbrengst van deze actie zijn ze weer een stapje dichterbij voor de aanschaf van de uniformen. Alle kinderen hadden een aantal tickets meegekregen die hun ouders moesten verkopen.
Vrijdagavond brak het moment van de braai dan aan. Achteraf bleek de braai, meer een afhaal-braai te zijn, dan gezellig vlees eten rondom de braai. Er waren veel tickets verkocht en er lag daarom ook een stapel met pakketjes vlees te wachten om lekker gebraaid te worden.  Terwijl de meegekomen kinderen lekker speelden, wachtten de ouders op hun braaipakketje. Een aantal vaders stonden rondom de braai en uiteindelijk kon iedereen lekker van zijn braaipakketje thuis gaan genieten. Voor ons was het leuk om de kinderen die we overdag vaak zien, samen met hun vaders en moeders te zien.  

 Groeten Harmen en Geralda

ps.1: Sinds deze week is er Hollandse Venco drop te verkrijgen in de supermarkt!
ps.2: Vanavond zagen we dolfijnen zwemmen in de zee vanuit Harmen z’n huisje…

 Kijk ze eens lief slapen in hun nieuwe bedjes (zie vorige blog):

  Zouden we ooit het Afrikaanse rimte in ons krijgen?:

Het is donderdagmiddag kwart over twee, een aantal meiden zitten buiten al te wachten. Ze zijn ruim op tijd, want om drie uur begint het weekelijkse Heartbeat programma. Ze zijn weer klaar voor een heerlijk meiden programma.

Elke donderdagmiddag is het dolle meidenpret. Zo’n 20 meiden staan te popelen om mee te doen aan de ‘Heart beat for girls’. Om 15.00u beginnen we met thee of cooldrink,  koekjes en kletsen we wat. Vervolgens gaan we aan de slag, er wordt er op zijn Afrikaans gezongen en geswingd en hebben we het over innerlijke en uiterlijke schoonheid… Dit doen we deels aan de hand van het bijbelboek Esther. We doen leuke activiteiten en sluiten af met maffe spelletjes…

Deze week hadden we o.a. een modeshow op het programma staan. Iedereen kreeg twee grote zwarte zakken, er was zilverpapier en ze kregen een half uur de tijd om zichzelf zo mooi mogelijk aan te kleden. Binnen de tijd waren er de mooiste creaties ontworpen en was het tijd om de catwalk op te gaan. Onder luid gejoel en veel gelach liepen ze dan één voor één over de catwalk. Eerst wat voorzichtig maar tenslotte vol zelfvertrouwen. Er werd wat afgeshowd! En dolle pret hadden ze ook deze keer weer. Uiteindelijk nog even met zijn allen op de foto en konden we weer terugkijken op een geslaagde tijd met de meiden. Vervolgens kreeg iedereen  een hug en was het helaas al weer tijd om naar huis te gaan…

…en nu moeten we weer een hele week  wachten op dolle meidenpret!

Groeten Geralda

Hollandse kinderbedjes monteren voor de DayCare van Victory 4 All: