Zuid Afrika is een veelzijdig en veelkleurig land. Daarom kennen we hier in Jeffrey’s Bay een veelkleurigheid aan projecten. Naast de projecten die al in vele noden voorzien, zijn we nu bezig om een heel nieuw onderdeel aan onze ministrie toe te voegen.

Omdat we ook wel eens wat anders willen en de nood bij andere doelgroepen ook hoog is, proberen we een nieuw onderdeel te starten. Wij vinden het erg belangrijk om deze doelgroepen op te vangen en daarom doen wij er alles aan om een nieuw concept Foster Huisjes te introduceren.
Hier zien we een voorbeeld van de ontheemde doelgroep zonder vader en of moeder:

…onze nieuwe doelgroep

Het plan is om voor hen en vele andere een nieuw soort Foster Huis Project op te starten. Inmiddels hebben we al twee ouder paren bereid gevonden om kinderen op te gaan vangen. Het zijn twee toegewijde koppels die ook helemaal achter de waarden en normen van ons project staan. Het is zeer bijzonder om deze nieuwe samenwerking aan te gaan. Hoewel het communiceren soms wel eens wat problemen geeft en de ouders nog al eens agressief kunnen zijn zien we uit naar deze kans om de hulpeloze te helpen.

De twee nieuwe Foster Ouders

We zijn ook heel blij dat we al een nieuw terrein gevonden hebben met vier nieuwe Foster Huisjes. Deze huisjes voldoen aan de eisen voor de gezinnen die daar komen te wonen. De huisjes zijn van alle  gemakken voorzien en de twee nieuwe ouderparen trekken er dan ook met alle plezier in.

De nieuwe Foster Huisjes

Momenteel kijken we of er op dit gebied meer te doen is, want er zijn nog vele vergeten doelgroep die hard op zoek zijn naar meer hulp:

Elke maandag wordt er aan mij gevraagd, door de kinderen van de aftercare, of er die dag kids-zone is en elke maandag antwoord ik steevast: "Nog twee nachtjes slapen en dan is er weer Kids-zone."

Kids-zone wordt georganiseerd door de mensen van jeugd met een opdracht die ook hier in Jeffreys Bay een basis hebben. Op woensdagmiddag organiseren zij een uur vol zingen, dansen, spelletjes, sketchjes en andere leuke activiteiten en onze kinderen zijn er dol op. Het is echt een uitje voor ze waar we dan ook vaak met de projectbus heen gaan.

Afgelopen woensdag was het dus weer zover: Kids-zone-time! We begonnen met een korte warming up waarna we met zijn allen liedjes zongen met gebaren en lekker dansten. Het ging dit keer over zaaien: de kinderen kregen te horen dat ze zelf een zaadje zijn en dat wanneer er goed voor gezorgd werd er mooie vruchten uit voort zouden komen…

Vervolgens kregen ze de opdracht om eerst zichzelf te schilderen en vervolgens hun dromen. Erg leuk om te zien wat de dromen van deze kinderen zijn. De één droomde over een groot mooi huis en de ander over een computer, weer een ander over lekker eten en een aantal kinderen droomden van een mooie auto. Heerlijk dat deze kinderen durven te dromen terwijl ze ook al zo getekend zijn door het leven in de wijk. Ook op het project stimuleren we de kinderen om te blijven dromen omdat we geloven dat ze samen met God hun dromen waar kunnen maken…

Op dit moment zit de Nederlandse groep weer in het vliegtuig op weg naar Nederland. Er is veel werk verzet in de afgelopen vier weken en veel mensen zijn geholpen. Maar helaas de werkvakantie zit er weer voor hen weer op. Vanaf deze plek nogmaals bedankt voor jullie inzet en de geweldige tijd!

Afgelopen week waren de laatste werkdagen van de groep en was het moment daar om afscheid te nemen. Gisteren hadden we een afscheidsbraai (BBQ) en vandaag zit het hele stel weer in het vliegtuig op weg naar Holland. Voor mij zal het maandag best weer even wennen zijn dat de groep er niet meer is. Maar we hebben een hele goede tijd gehad en voor de groep was het ook een leerzame, avontuurlijke en nooit te vergeten tijd geworden.

Op de laatste echte werkdag hielden we een ‘danktour’. Met de hele groep gingen we langs elk project waar ze aan hebben gewerkt. Het was geweldig om alle resultaten te zien en overal nog één keer met de hele groep te zijn. In deze tour bezochten we oa: de make-over van de Soup Kitchen, de make-over van het huisje van oma, de Fosterhuisjes waar geschilderd is en geld aan gesponserd is en ook gingen we naar Ocean View om voor alle mensen te bidden waar we de daken van hebben gerepareerd. Op elke plek dankten we God voor de zegeningen die Hij ons gegeven heeft. Bij deze een overzicht van een deel van het gedane werk.

 Soup Kitchen Voor & Na:

Huisje oma Voor:           

Huisje oma Na:

Fosterhuizen 3 en 4:

Groetjes van Harmen

ps. graag willen we alle mensen bedanken voor hun medeleven via kaartjes, pakketjes en mailtjes. Natuurlijk zijn we ook heel blij met alle gebeden van jullie!

Veel mensen vragen mij of ik al die kindertjes niet mee zou willen nemen naar Nederland, als we volgend jaar terugkomen. Ik moet bekennen dat het wel allemaal schatjes zijn: nou ja niet altijd maar toch…En of ik ze allemaal mee wil nemen? nee: ik denk dat ze hier het gelukkigst kunnen worden en ze moeten vooral lekker bij hun eigen mama en/of papa blijven…

Toch geniet ik op en top van ze. Elke morgen als ik binnenkom begroeten de kinderen en ik elkaar met een groepshug. Ik moet alijd oppassen dat ik niet omval omdat er net iets teveel kinderen aan mijn benen hangen. En ze zijn zo lief als ze met elkaar zingen of als ze aan het kleuren zijn. Ook als ze spelen kan ik echt van ze genieten! Toch zijn er altijd een aantal kinderen die eruit springen; net als Nica.

Nica is klein, geestig een beetje mollig en heeft een aardig eigen willetje. Als het niet gaat zoals ze wil dan laat ze dit duidelijk merken. Ook kan ze iets van anderen wil hebben weet ze precies hoe het moet en ze is dan nog wel klein maar kan de ander ook vertellen hoe hij of zij zich moet gedragen. Ze houd van klimmen en klauteren en is aardig ondernemend. Daarbij vraagt ze een heel aantal keer per ochtend: "Geralda wat ga jij doen?" en dan loopt ze even met me mee, wil ze me helpen of kijkt ze even of ik wel echt doe wat ik zeg. Elke dag zoekt ze me op en elke dag geven we elkaar even een knuffel. Ik moet er nog niet aan denken dat ik haar volgend jaar moet gaan missen maar voorlopig kan ik nog lang genoeg van haar genieten!

Onze Hollandse groep heeft de eerste twee werk weken achter de rug. Er is al veel werk verzet en al veel mensen zijn geholpen. Eén van de projecten die door de groep wordt gedaan is het Pap & Lap team in de wijk Ocean View.

Deze wijk bestaat voornamelijk uit houten/metalen huisjes. De mensen bouwen hun huizen met tweede hands bouw materialen. Daardoor zitten in veel dak- en muurplaten gaten en bij aansluitingen ontstaan grote kieren.  Veel mensen wonen en slapen in een huisje met veel tocht en het regent vaak bij hen in. Voor ons genoeg reden om deze mensen te helpen om hun huizen wind- en waterdicht te maken.

Een heel eenvoudige oplossing daarvoor is het Pap & Lap systeem. Inmiddels helemaal ingeburgerd bij de groep als het ‘pappen en lappen‘. Bij het ‘pappen en lappen’ wordt er met verf en stukjes lap gaten gedicht. Bij veel huisjes hebben we inmiddels lekker gesmeerd, geplakt en gedicht. Daarnaast dichten we hier en daar kieren met isolatie wol. Zo kunnen we op een simpele manier de levenskwaliteit van de mensen verhogen. Vaak wordt er ook een praatje gemaakt of gebeden met de mensen. Een leuk extra is dat we de volgende dag terug komen bij de mensen en dat er een grote foto van de mensen wordt aangeboden. Een eenvoudig maar zeer gewaardeerd gebaar.

Groetjes Harmen