Afgelopen donderdagochtend ben ik met Trudy en Corien meegeweest. Elke week gaan zij een paar ochtenden de wijk in en wegen baby’s in hun mobiele kliniek. Daarnaast geven ze de moeders adviezen over het verzorgen van de baby’s. Ook bezoeken zij wekelijks de mensen in Sonop.

Sonop is een gemeenschap aan de rand van Jeffrey’s Bay waar de huizen tegen een heuvel/berg opgebouwd zijn. In Sonop is geen water of electriciteit, er zijn geen winkels en de kinderen moeten elke dag met de bus naar de school in Jeffrey’s Bay…

Er kwamen al snel twee meisjes aangerend die de auto van Trudy herkende en even een praatje kwamen maken en ons vervolgens voor gingen naar een huisje wat verder naar boven stond. Daar ontmoetten we een gezinnetje met een babytje (dat in een hoekje lag) wat zo klein en mager was bij de geboorte dat het bijna geen overlevings-kansen had. Nu, met de hulp van Corien en Trudy, gaat het stukken beter met de kleine meid. Elke week zoeken ze haar op wegen ze haar en geven ze haar speciale melkpoeder. Vandaag deelden we in Sonop ook jurkjes, voor de meiden, uit en slaapzakken voor baby’s…

De vader van het kleine meisje heeft TB en moest tot voor kort nog elke dag naar de kliniek in Jeffrey’s Bay lopen  (controle en medicijnen). Hij zorgt overdag voor zijn dochtertje terwijl de moeder werkt. Helaas was deze man vanmorgen te dronken om even een praatje mee te maken. Best wel lastig om dan toch zo’n klein meisje bij hem te moeten achterlaten…

Eén van de vrouwen die inmiddels aan was komen lopen nodigde ons uit in haar huis. Zij woonden ‘beneden’ en toen we eenmaal aankwamen bleek dat ze nog snel haar huis even aan de kant had gemaakt speciaal voor ons! Ze vertelde wat over haar moeilijke situatie en vroeg of we voor haar uit de bijbel wilden lezen omdat ze zelf niet kon lezen. Gaaf om zo iets te kunnen betekenen…

Uiteindelijk zijn we nog even bij een heel jong meisje op bezoek geweest die nog niet heel lang geleden bevallen was.  Ze zat thuis op de bank en keek tv en zorgde ook voor een kleiner broertje…  Het raakt me als ik tienermeiden al met baby’s zie en besef dat het zo’n heel ander leven is dan dat ik gehad heb (niet meer of minder waard maar gewoon zo ontzettend verschillend)…

Echt heel gaaf om zo met deze mensen in contact te komen en ik hoop ze zeker nog een keer te kunnen opzoeken…

Waarschijnlijk kennen jullie ze wel: Hillsong United uit Australie. Ze zijn één van de bekendste worshipbands en hun liederen gaan de hele wereld over. Op dit moment maken ze hun tour door Zuid-Afrika. Afgelopen donderdag waren ze wel op een heel bijzondere locatie.

In veel van onze kinder-activiteiten met kinderen en tieners worden de Hillsong DVD’s gedraaid en worden veel van hun liederen gezongen. Zo ook werd er afgelopen donderdag tijdens het tienerprogramma (the D.O.G.’s) de Hillsong DVD gedraaid en werd er lekker gezongen. Eigenlijk zoals het elke donderdagmiddag er aan toe gaat…. Maar deze middag verliep wel anders en werden we verrast met een bezoek van de Hillsong United band zelf! Tussen hun andere concerten in Zuid-Afrika, hadden ze even tijd vrij gemaakt om een mini-concert te geven in de worship hall van Victory 4 All. Met als gevolg een zaal vol tieners die helemaal uit hun dak gingen.

Dit was voor ons al een grote verrasing, maar des te meer voor de tieners hier uit de wijk. Hoe geweldig is het voor hen dat een band uit Australie even een bezoek komt brengen aan een tienerprogramma in de sloppenwijk. Het was een zeer bijzondere ervaring en zeker ook toen de tieners zelf een echt Afrikaans nummer ten gehore brachten voor de bandleden. De bandleden gaven aan dat dit zeker een hoogtepunt was van hun tour.
 

Natuurlijk is Hillsong United in Zuid Afrika voor de grote concerten. En de gisteren(vrijdag) zijn we dan ook naar het concert geweest in Port Elizabeth. In een groot cricket stadion genoten wij en ook de tieners uit Jeffrey’s Bay (zij hadden vrijkaarten gekregen) van een spetterend concert. En toen speciaal de tieners uit Jeffrey’s Bay werden begroet, was dat natuurlijk wel een heel bijzonder moment…

Na heel veel papierzaken regelen, wachten bij de ambassade, nieuwe formulieren invullen, heen en weer bellen, hebben we vrijdag ons visum op kunnen halen zodat we nu ook december en januari in Zuid Afrika mogen blijven.

Toen we naar Zuid Afrika vertrokken, kregen we een visum geldig tot eind november. Hier in Zuid-Afrika moesten we dus nog ons visum voor twee maanden gaan verlengen. Dit gingen wij op 30 oktober dan ook proberen. Met de hele papier winkel gingen wij naar Home Affairs in Port Elizabeth (een uurtje hier vandaan). Leonard, Geralda en ik moesten alle drie precies dezelfde verlenging hebben en we konden tegelijk geholpen worden. Al snel bleek dat we het verkeerde formulier hadden en het nieuwe formulier moest echt ondertekend worden door onze baas. We mochten dus bijna weer terug naar Jbay. Gelukkig wilde Johan Vos wel naar PE komen om ons te helpen. Hij heeft daar het formulier ondertekent en zo konden we alsnog de aanvraag indienen. We gingen weer terug met nog steeds veel papieren, want uiteindelijk wilde men al die papieren niet zien zoals: verklaring omtrent gedrag en doktersverklaring…

Twee weken later mochten we bellen of ons visum gereed was. Net rond deze dagen waren ze heel slecht te bereiken en heb ik veel telefoonnummers moeten proberen. En net toen ik iemand aan de lijn had, was mijn beltegoed op… Jammer dacht ik, later maar weer eens opnieuw proberen. Maar wonder boven wonder werd ik terug gebeld door Home Affairs zelf. Dit is echt heel bijzonder te noemen, dat heeft nog bijna niemand meegemaakt(<- een knipoog van God). Nadat ik had gevraagd of onze visums al gereed waren, ging men het even uitzoeken. En jahoor ik werd weer terug gebeld en of ik even de achternamen wilde spellen. Daarna werd ik nog een keer terug gebeld en het was gelukt: onze visums waren klaar.

De volgende dag zijn wij weer naar PE gereden, waar in ons paspoort het visum werd geplakt en nu kunnen we officeel blijven tot 30 januari. Na een bezoek aan het grote winkelcentrum gingen we weer heel blij terug naar Jeffrey’s Bay.

zie hier het bewijs…

Om jullie even mee te laten genieten….

Vele van onze Zuid-Afrikaanse collega’s keken al lang uit naar ons verlovingsfeestje. Zelfs al voordat we verloofd waren, werd er al over het verlovingsfeestje gepraat. Gelukkig was het afgelopen zaterdag dan zover en hielden we ons verlovings- en verjaardagsfeest.

Als afsluiting van onze feestweek hadden we op zaterdagmiddag ons verlovings/verjaardagsfeest. In een coffeeshop* van de kerk hadden we een gezellige middag met vele vrienden om ons heen. We zijn gezegend met een kerk waar een coffeeshop bij hoort. Dit was voor ons heerlijk, want zelfs alle catering werd geregeld voor ons en wij konden dus onbezorgd ons eigen feestje binnen lopen.

Op het feestje waren onze Zuid-Afrikaanse collega’s, Nederlandse collega’s en vrienden uit de kerk. We vonden het heel leuk om zoveel bekenden die we het afgelopen jaar hebben leren kennen, bij elkaar te hebben om zo onze verloving en verjaardagen te vieren.

Natuurlijk is het raar om je verlovingsfeestje zonder familie en vrienden uit Nederland te vieren, maar jullie kunnen de bruiloft mee maken en dat kunnen zij hier weer niet. We hopen dat jullie door deze blog en foto’s toch nog een beetje van de feestvreugde mee mogen maken.

ps1. Voor de oplettende kijker: Ook Klaas-Jan en Floor met Mirjam waren op ons feestje. Ze zijn namelijk voor 2 weken op vakantie in Jeffrey’s Bay.
ps2. Een eervolle vermelding:

*) In Nederland mag een coffeeshop misschien niet zo goed bekend staan, hier in Zuid-Afrika is een coffeeshop gewoon echt een koffiehuis.